خلاصه خبر:

• پیاده‌روی لنفاوی به عنوان روشی جدید در شبکه‌های اجتماعی برای بهبود گردش لنف، کاهش نفخ و سم‌زدایی محبوب شده است.

• متخصصان تأکید می‌کنند که اگرچه حرکت دست‌ها و تنفس عمیق توجیه فیزیولوژیکی دارد، اما شواهدی مبنی بر اثربخشی بیشتر آن نسبت به پیاده‌روی معمولی وجود ندارد.

• دستگاه لنفاوی فاقد پمپ مرکزی مانند قلب است و حرکت مایع در آن به انقباض عضلات و تغییر فشار ناشی از تنفس وابسته است.

• هرگونه فعالیت بدنی منظم، ورزش و حتی برخاستن پس از نشستن طولانی می‌تواند به گردش لنف و سلامت عمومی بدن کمک کند.

پیاده‌روی لنفاوی تازه‌ترین روند ورزشی است که در شبکه‌های اجتماعی محبوبیت یافته است. در این روش، افراد هنگام راه رفتن دست‌هایشان را بیشتر حرکت می‌دهند، بدن را صاف نگه می‌دارند و عمیق‌تر نفس می‌کشند؛ حرکاتی که گفته می‌شود به گردش مایع لنف، کاهش نفخ، بهبود عملکرد دستگاه ایمنی و دفع سموم کمک می‌کند.

مبانی علمی و عملکرد دستگاه لنفاوی

دستگاه لنفاوی شبکه‌ای از رگ‌ها، بافت‌ها و اندام‌ها است که در کنار دستگاه گردش خون فعالیت می‌کند و وظیفه جمع‌آوری مایعات اضافی، جذب چربی‌های غذایی و جابه‌جایی سلول‌های ایمنی را بر عهده دارد. برخلاف دستگاه گردش خون، این دستگاه پمپ مرکزی ندارد و مایع لنف از طریق انقباض رگ‌ها، تغییر فشار ناشی از تنفس و انقباض عضلات اسکلتی به حرکت درمی‌آید. عضلات هنگام انقباض مانند یک پمپ عمل کرده و مایعات را به سمت بالا هدایت می‌کنند. تنفس عمیق دیافراگمی نیز با تغییر فشار در قفسه سینه و شکم، به جریان خون و لنف کمک می‌کند.

نگاه کارشناسان به اثربخشی این روش

اگرچه حرکت بیشتر دست‌ها، تنفس عمیق‌تر و به‌کارگیری عضلات هنگام پیاده‌روی از نظر فیزیولوژیکی توجیه دارد، اما هنوز شواهدی وجود ندارد که نشان دهد ترکیب خاص این حرکات آثار ویژه‌ای بر سم‌زدایی، چربی‌سوزی یا تقویت ایمنی در افراد سالم دارد و مؤثرتر از پیاده‌روی معمولی است.

راهکارهای جایگزین برای بهبود گردش لنف

ورزش از روش‌های مدیریت ورم لنفاوی نیز محسوب می‌شود و تمرین‌های انقباضی عضلات به تخلیه لنف کمک می‌کنند. فعالیت‌هایی مانند بالا رفتن از پله، رقص، شنا، باغبانی و دویدن نیز با انقباض‌های مکرر عضلات همراه هستند. فعالیت منظم عضلات علاوه بر کمک به گردش لنف، قدرت جسمانی را حفظ کرده و برای سلامت قلبی‌عروقی، سوخت‌وساز و سلامت روان مفید است.