روزنامه آمریکایی وال‌استریت ژورنال در گزارشی اعلام کرد که به دلیل مسدود شدن تنگه هرمز و محدودیت کامل تردد دریایی که بیش از 2 ماه به طول انجامیده است، افزون بر 20 هزار دریانورد در کشتی‌هایی که اجازه عبور ندارند، گرفتار شده و با کمبود شدید غذا، دارو و سوخت مواجه هستند.

کشته شدن 10 دریانورد

بر اساس آمارهای سازمان نظارت بر تردد دریایی وابسته به سازمان ملل متحد، بیش از 1 هزار و 500 کشتی در تنگه هرمز و مناطق پیرامونی آن متوقف شده‌اند. در این مدت، 30 کشتی هدف حملات پهپادی و موشکی ایران قرار گرفته و 10 دریانورد نیز جان خود را از دست داده‌اند.

تداوم خطر جنگ و حملات موشکی

این دریانوردان که اتباع کشورهای مختلف هستند، در شرایطی آکنده از ترس به‌سر می‌برند. آنها از یک سو با تهدید حملات موشکی و خطرات جنگ روبرو هستند و از سوی دیگر تحت فشار شرکت‌های متبوع خود قرار دارند، در حالی که دستمزدی نیز دریافت نکرده‌اند. برخی از آنها برای جلوگیری از هدف قرار گرفتن، دستگاه‌های GPS خود را خاموش کرده یا پرچم کشورهایی نظیر چین را برافراشته‌اند. همچنین، این افراد نه اجازه عبور از تنگه هرمز را دارند و نه می‌توانند ویزای کشورهای حاشیه خلیج فارس را که در نزدیکی آنها قرار دارند، دریافت کنند.

وضعیت انسانی وخیم دریانوردان

گزارش‌ها حاکی از آن است که دریانوردان با کمبود شدید آب، غذا، دارو و سوخت روبرو هستند. محمد ارچادی، هماهنگ‌کننده فدراسیون بین‌المللی کارگران حمل‌ونقل (ITF) در امور کشورهای عربی و ایران، می‌گوید روزانه بین 60 تا 70 پیام کمک از طریق واتساپ دریافت می‌کند که در آن‌ها دریانوردان از وضعیت بسیار وخیم خود گلایه دارند.

درخواست‌های استمداد

وی می‌افزاید: در ابتدای جنگ، اکثر پیام‌ها حاوی درخواست بازگشت به وطن بود، اما اکنون دریانوردان برای آب و غذا التماس می‌کنند و تصاویر یخچال‌های خالی خود را می‌فرستند تا عمق فاجعه را نشان دهند.

چالش‌های امدادرسانی

ارچادی خاطرنشان کرد که تاکنون بیش از 500 تلاش برای نجات صورت گرفته، اما مانع اصلی، پیچیدگی‌های قانونی است؛ چرا که هرگونه اقدام نیازمند هماهنگی با مدیران یا مالکان کشتی‌هاست که گاهی هویت آنها ناشناخته است یا در کشورهای محل استقرار کشتی‌ها حضور ندارند.

ملیت دریانوردان گرفتار

اکثر این دریانوردان تبعه کشورهای در حال توسعه نظیر هند، گرجستان، مصر، فیلیپین، اندونزی و میانمار هستند. تاکنون اقدامات دیپلماتیک مؤثری از سوی دولت‌های متبوع آنها برای حفاظت از اتباعشان صورت نگرفته است و به تیم‌های مستقر در کشتی‌ها نیز به راحتی اجازه جابه‌جایی یا رها کردن کشتی‌های بدون سرنشین در تنگه هرمز داده نمی‌شود.