
یک مطالعه جدید نشان میدهد، که تصویربرداری رزونانس مغناطیسی میتواند برای کمک به کنترل دیابت، به ویژه در افرادی که چربی شکمی بالایی دارند، استفاده شود.
جزئیات مطالعه
این مطالعه که توسط بیمارستان عمومی سنگاپور و دانشگاه ملی سنگاپور انجام شد، ۴۰ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ را که دیابت آنها به درستی کنترل نشده بود، شناسایی کرد.
این افراد به مدت ۱۲ هفته (سه ماه) هفتهای یک بار به مدت ۱۰ دقیقه در معرض پالسهای مغناطیسی قرار گرفتند.
ابتدا سطح قند خون شرکتکنندگان اندازهگیری شد و پس از یک دوره ۱۲ هفتهای تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، سطح قند خون آنها نزدیک به کنترل کامل بود.
این مطالعه در مجله پزشکی بالینی منتشر شد.
نتایج به دست آمده به شرح زیر بود
افرادی که چربی شکمی داشتند، پس از دریافت تصویربرداری تشدید مغناطیسی، سطح قند خون سه ماهه (HBA1C) آنها از ۷.۵ به ۷.۱ کاهش یافت و افرادی که چربی شکمی نداشتند، همچنان از این مزیت بهرهمند شدند، اما به میزان کمتر. پزشکان میگویند، برای اینکه فردی کنترل شده تلقی شود، قند خون سه ماهه او باید بین ۶.۵ تا ۷ باشد.
تصویربرداری تشدید مغناطیسی چگونه بر دیابت تأثیر میگذارد؟
محققان میگویند، تأثیر این پالسهای مغناطیسی، مشابه ورزش، میتوکندری سلول را برای سوزاندن قند و تولید انرژی برای بدن تحریک میکند.
گام بعدی محققان
پس از نتایج دلگرمکننده، محققان سنگاپوری تصمیم گرفتهاند، دفعه بعد افراد دیابتی بیشتری را از ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر انتخاب کنند و علاوه بر چربی شکمی، اندازه عضلات را نیز اندازهگیری کنند، تا تأثیر پالسهای مغناطیسی بر کنترل دیابت را تعیین کنند.
